در فقره بيست و نهم چنين آمده است : " اى جمشيد در اين غار گوژسينه و گوژ پشت و نامرد ظالم و آنان كه دندانهاى بدشكل دارند راه مده " . پس از آن فقرات سىام تا چهل و سوم دستورهاى ديگرى از اهورامزدا به جمشيد است . آنگاه جمشيد طبق دستورهاى بالا رفتار نموده ، بدين‌ترتيب كه براى غار روشنائى و زمين‌ها را آبادى و مواشى و حيوانات و آب‌انبار و محل براى سبزيها و خوراكيها و گياه‌ها و درختهاى خوش‌بو و منع ورود اشخاص ناقص قائل مىگردد . تمام اين فقرات مىرساند كه آبادانى و راحتى زندگى و امور اجتماعى و صحت و سلامت در ايران باستان اهميت فوق‌العاده داشته است . فردوسى شاعر بلندپايه ايران درباره آفرينش جهان و خدمات جمشيد و آفرينش آدمى ، نيز تقريبا مضمونى به‌مانند بالا در شاهنامه ايراد داشته است ، كه ذيلا اشعار چندى از آن را در اينجا نقل مىنمائيم : از آغاز بايد كه دانى درست * ز سرمايه گوهران از نخست كه يزدان ز ناچيز چيز آفريد * بدان تا توانائى آمد پديد و زو مايهء گوهر آمد چهار * برآورده بىرنج و بىروزگار گهرها يك اندر دگر ساخته * ز هرگونه گردن برافراخته پديد آمد اين گنبد تيزرو * شگفتى نمايندهء نوبنو فلكها يك اندر دگر بسته شد * بجنبيد چون كار پيوسته شد چو زين بگذرى مردم آمد پديد * شد اين بندها را سراسر كليد سرش راست برشد چو سرو بلند * بگفتار خوب و خرد كار بند